Που θα σταματήσει αυτό το τρένο; Ποιος θα είναι αυτός που θα καταφέρει να κόψει βαθμό από την πράσινη λαίλαπα; Ποια άλλη παράδοση έχει μείνει για να σπάσει; Αυτά και άλλα πολλά αντίστοιχα ερωτήματα αιωρούνται στην μπασκετό-σφαιρα της πόλης μας.Από τη στιγμή που πήρε μπροστά η μηχανή της Byte δεν λέει να σταματήσει. Αυτή τη φορά θύμα της η ομάδα των Δικηγόρων (πελάτες μου…). Οι πράσινοι επιβλήθηκαν εκτός έδρας στο κλειστό των Ροϊτίκων με σκορ 38-47.
Ο αγώνας εξελίχθηκε σε ματς για γερά νεύρα με την ομάδα της Bytemobile να ξεκινά πολύ νωθρά δεχόμενη ένα σερί 12-4 και κλείνοντας το δεκάλεπτο στους -6, με σκορ 14-08.
Οι πράσινοι αφού κατάφεραν και κρατήθηκαν κοντά στο σκορ, παρά τη τραγική εμφάνιση, στο δεύτερο δεκάλεπτο μπήκαν στο παρκέ φανερά αλλαγμένοι και έτοιμοι να δώσουν το κάτι παραπάνω. Ασκώντας συνεχές πρέσινκ και βρίσκοντας εύκολους πόντους στην επίθεση από τον Bill Red κατάφεραν να μειώσουν τη διαφορά στους 3 (22-19), με το άκουσμα της κόρνας λήξης του ημιχρόνου.
Στο δεύτερο ημίχρονο στον αγωνιστικό χώρο βγήκε μια άλλη Bytemobile, η Byte που αγαπήσαμε, η Byte που ανάγκασε όλο το μπασκετικό κόσμο να τολμήσει την επανεγγραφή της ιστορίας του αμυντικού μπάσκετ, η Byte που έκανε πολλούς προπονητές να σκίσουν τα πτυχία τους (εκτός του μεγιστοτεράστιου Σάκη Σταρεντζή). ΝΑΙ κυρίες και κύριοι, στο παρκέ του κλειστού των Ροϊτίκων έκανε την επανεμφάνιση της η πράσινη ατσάλινη άμυνα με παγίδες, σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου. Οι δικηγόροι όπως ήταν αναμενόμενο πνίγηκαν, χάνοντας τα αυγά και τα πασχάλια, σημειώνοντας μόνο 6 πόντους σε ολόκληρο το τρίτο δεκάλεπτο. Το τέλος του τρίτου δεκαλέπτου το ταμπλό του κλειστού έγραφε 28-31, με επιμέρους σκορ δεκαλέπτου 06-12.
Συνεχίζοντας στον ίδιο φρενήρη ρυθμό η Bytemobile δεν άφησε περιθώριο αντίδρασης στην ομάδα των δικηγόρων και όπως ήταν λογικά διεύρυνε κι άλλο τη διαφορά, κλείνοντας τον αγώνα στο +9, με τελικό σκορ 38-47.
Θα μπορούσα να γράψω πολλούς επαίνους για κάθε αγωνιζόμενο αθλητή της byte στον προχθεσινό αγώνα, αλλά δηλώνω και εγώ συνεπής στο πνεύμα ομαδικότητας-οικογένειας που διακατέχει την ομάδα και θα κάνω ένα συνολικό σχόλιο για τη παρουσία των πρασίνων. Με μία φράση θα πω πως τα παιδιά πραγματικά ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ! Τέτοιο τσαγανό, τέτοιο πείσμα και τέτοιο τσαμπουκά έχουμε χρόνια να δούμε στα παρκέ των πατραϊκών γυμναστηρίων!
Κλείνοντας θέλω να αναφέρω πως αυτό το τρένο δεν το σταματά τίποτα, ούτε οι τραυματισμοί (βλέπε ώμο GA), ούτε οι απουσίες βασικών παιχτών (Carmelo, Tsironi) αλλά ούτε και τα κοράκια που παλεύουν μάταια με νύχια και με δόντια για το θαύμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου